NoSpang.com

Interview met Janice Sohansingh



De in Suriname geboren Janice Sohansingh, vertrok kort na de decembermoorden met haar moeder en twee broers naar Nederland nadat haar vader, zakenman Somradj (Robbie) Sohansingh, op brute wijze door het militaire regime van zijn leven werd beroofd. Met haar moeder en twee broers probeerden zij hun bestaan in Nederland verder op te bouwen. Eén van de vele gezinnen die in hun welzijn, door deze gebeurtenissen, aan een abrupt einde is gekomen. We hadden een openhartig gesprek met haar.

Hoe wil je jouw jeugd in Suriname het beste beschrijven?
Verdrietig, pijnlijk en met veel emoties.

Hebben die emoties te maken met je vader?
Ja en de onrechtvaardigheid in Suriname.

Ook voordat je vader stierf?
Ja, de ontvoering van mijn broertje.

Heb je een typische Surinaamse opvoeding gehad?
Ja ... met  veel liefde.

Hoe oud was toen je naar Nederland vertrok?
Ik was toen tien jaar oud. We zijn hals over kop in januari 1983 naar Nederland vertrokken.

Hoe heb je dat ervaren?
Eerlijk gezegd had ik in het begin geen tijd gehad om na te denken. Je komt in Nederland en moet je aanpassen op elk gebied.

Hoe heb je het verlies van je vader ervaren?
Als heel zwaar. Je leven valt in duigen. Dit heeft mij ook heel snel volwassen gemaakt.

Je hebt ook meegemaakt hoe je vader is opgehaald?
Ja, alles heb ik bewust meegemaakt! Vanaf de dag dat hij werd opgehaald tot de belofte dat hij terug zou komen, maar hij kwam nooit meer terug.

We weten nu waarom jouw gezin naar Nederland vertrokken is. Hoe heb je dat als kind ervaren?
Ik moest mezelf bewijzen, vechten en hopen dat je werd geaccepteerd in deze samenleving wat uiteindelijk wel goed gekomen is.

Wat boeit je in het leven?

De mens zelf, hoe ze zo verschillend zijn.

Wat doet Suriname nu nog met je?

Ik ben een aantal keren terug geweest om te kijken wat het met me deed, maar ik werd er niet vrolijker van. Elke keer als ik naar de waterkant ging werd ik verdrietig, wat eigenlijk toch een hele mooie, gezellige plaats voor mij had moeten zijn. Als ik in de buurt kwam van mijn ouderlijk huis kreeg ik “flashbacks” van die bewuste decembertijd omdat we nog een mooi leven als gezin zouden kunnen hebben. Het besef komt dan dat je niets op een waardige manier hebt kunnen afsluiten. Recentelijk, augustus 2009, ben ik weer terug geweest en heb het maar losgelaten. Suriname is een heerlijk land, het is mijn geboorteland. Het “decemberproces” loopt “gelukkig nog” en ik hoop dat het rechtssysteem eindelijk zal zegevieren en ook dat de dader(s) het uiteindelijk toch wel terug krijgen op welke manier dan ook. Dit mag niet ongestraft blijven!

Denk je dat nog in Suriname zou kunnen wonen?
Jawel, maar op het gebied van veiligheid als vrouw alleen, zou ik dat niet kunnen.
 
Hoe ga je met die boosheid in Bouterse en regime om dan?
Voor mij mag hij naar de hel. Het is iemand die gezinnen heeft kapot gemaakt.

Onderhouden jullie nog contact met de overige nabestaanden?
Ikzelf niet, maar we zien elkaar bij de herdenkingen en ik kom weleens iemand tegen maar dan hebben we het niet over dit onderwerp.

Hoe verschilt volgens jou de Surinaamse werkcultuur met die van Nederland?
Oh jee, dat is een wereld van verschil. Met name het nakomen van afspraken, de zekerheden.

Wat is voor jou typisch Surinaams?
Het lekkere eten, de verschillende culturen die elkaar op de een of andere manier toch respecteren.

... en typisch Nederlands?

Me, myself and I ... en het gejaagde leven!

Je bent een aantal keren op vakantie naar Suriname geweest. Wat is in jouw beleving je grootste ergernis?
Voor mij persoonlijk is dat het chaotische verkeer.

… en je grootste ergernis in Nederland?
Sowiezo het weer of laat me het zo stellen … de kou! Mensen reageren nu eenmaal anders op het weer. Typisch Nederlands zijn ook de belastingen!!!

Welk advies zou je de mensen willen meegeven die een terugkeer naar Suriname overwegen?
Pas je aan, wees geduldig anders red je het niet. Verwacht niet dat het allemaal zo geregeld is als in Nederland. Draag je opgedane goede nederlandse ervaringen over aan de lokale bevolking voor de  opbouw van ‘heerlijk Suriname”. Maak er wat van en geniet ze!!!
 




Wat zijn je drijfveren in het leven?  
Mijn kinderen, mijn moeder, mijn familie, vriendschap en werk.

Wat mis je het meest van Suriname nu je in Nederland bent?
Het weer en het vrije leven en ‘s avonds zitten op het balkon, het heerlijke eten en uiteraard mijn liefdevolle familie.

Wat denk je het meest te missen aan Nederland als je in Suriname zou wonen?
Het geordende en het gestructureerde.

Hoe zie jij Suriname in het jaar 2050?
Als een welvarend land met meer stuctuur vanwege de vele invloeden.

Zie jij verschillen met Suriname van toen en nu?
Jazeker ... er is van alles te krijgen in Suriname. Alle eerste levensbehoeften zijn aanwezig en er is ook meer vermaak. Met name discotheken, andere uitgaangsgelegenheden maar ook toeristische plaatsen.

Vind je dat Suriname onafhankelijk had moeten worden?
Nee, er was misschien wel meer structuur gekomen in het beleid. Men probeert het, maar het lukt ze gewoon nog niet.

Ik wil toch weer even terug naar het decemberproces. Dat is nu in volle gang. Hoe beleef je dat? Houdt het je bezig? Volg je dat?
Eerlijk gezegd probeer ik het zo min mogelijk te volgen omdat het alleen maar ergernissen bij me aanwakkert. Ik hoor zo nu en dan van kennissen wat er speelt. Ik probeer me afzijdig te houden omdat het me een te langdradig verhaal aan het worden is en ik ben er nu eigenlijk al een beetje moe van. Ik ben wel blij dat het proces uiteindelijk in gang is gezet maar die vertraging elke keer weer. Ik ga me dan alleen maar zitten “upfucken”!!!

Hoe geef je invulling aan je vrije tijd?
Ik besteed mijn vrije tijd meer thuis na een lange vermoeiende werkweek. Meer het “huisje boompje beestje” gebeuren. Elk jaar probeer ik in elk geval minstens één keer op reis te gaan. Suriname zal me vaker zien.

Heb je in het leven bereikt wat je voor ogen hebt of had?
Nee nog lang niet ... maar ik ben wel tevreden. We willen altijd meer ... dat houdt het spannend.

Heb je politieke ambities?
Nee, omdat ik mijns inziens toch niets kan veranderen!

Heb je in Nederland ooit met discriminatie te maken gehad?
Ja ... zeker in de werksfeer. Dat mensen generaliseren en dat men zegt; “jullie soort!” Met die woorden.

Wat geef je dan als antwoord terug?
Ach jammer toch ... we hebben allemaal rood bloed!

Stel je voor dat je tot president van Suriname zou worden verkozen. Wat zou jij dan als eerste hebben aangepakt?
De medische zorg. Als dat niet in orde is kunnen de armen en doodzieke mensen niet worden geholpen.

Voor wie heb je een enorme bewondering?
Obama! Hij doet het toch even. Hij doet wat hij wilt en heeft verder schijt aan wat de wereld van hem vindt en staat voor de gevolgen in voor wat hij onderneemt.

Welke persoonlijke boodschap zou je willen uitdragen?
Gun elkaar alles wat goed is, leef maar laat je niet leven en deel. Respecteer elkaar!

Tenslotte woordassociatie:

Politiek - Nodig
Sport - Belangrijk
Werk / Carrière - Nodig
Religie - Geloof
Mannen - Moet je mee kunnen omgaan
Bouterse - Hel
Ouders - Respect
Geld - Heel belangrijk
Vriendschap - Nodig
Nederland - Koud
Suriname - Lekker
NoSpang.com - Heel informatief

© NoSpang.com

Wat een ontroerend stukje. Ik hoop dat de nabestaande zien hoeveel mensen nog meeleven. Dat Bouterse een bepaald publiek achter zich heeft staan, zegt genoeg over die mensen zelf. Ik hoop voor jullie dat hij krijgt wat hij verdiend! Heel veel sterkte en natuurlijk succes met het proces! blijf wel!!!

Aartie wrote:

Allen, Denken jullie dat dit positief zal uitpakken voor de nabestaande? Zal Bouterse niet alles op alles zetten om er weer onderuit te komen? Eens een slang altijd een slang.
Het zal geen wonden helen maar het zal een moment zijn voor de nabestaanden om een hoofdstuk te kunnen afsluiten en de cirkel rond is. Bouterse is al decennia lang bezig hier onderuit te komen maar dat is duidelijk.

Allen, Denken jullie dat dit positief zal uitpakken voor de nabestaande? Zal Bouterse niet alles op alles zetten om er weer onderuit te komen? Eens een slang altijd een slang.

De Surinaamse schrijver Theo Para heeft een open brief geschreven aan president Venetiaan. ‘Suriname zou het Koninkrijk der Nederlanden voor het Internationaal Gerechtshof moeten dagen, opdat recht wordt gesproken en op zijn minst excuses aan Suriname, zijn bevolking en nabestaanden worden aangeboden, vooral gezien de rampzalige humanitaire en sociaal-economische gevolgen die de staatsgreep en de militaire dictatuur met zich meebrachten. Het besluit de gang naar het Internationaal Gerechtshof te maken zou niet primair ingegeven moeten zijn door strategische overwegingen over het al dan niet kunnen winnen van de rechtszaak, maar door het beginsel tot de hoogste internationale instantie toe de rechten van het Surinaamse volk krachtens het internationaal recht te verdedigen.’ Volgens SP-kamerlid Harry van Bommel bewijzen de uitspraken dat de coup met medeweten of zelfs goedkeuring van Nederland is gepleegd.

Mijn complimenten voor dit mooie en toch wel emotioneel interview. Wrok wat bij vele surinamers nog steeds leeft. Sterkte in het leven en zeker gezien het proces van actuele aard is. Ik spreek de hoop uit dat suriname zich rechtsstaatwaardig maakt met het huidige decemberproces.

Spannend voor de nabestaande. Succes!

Zo een mooie intervieuw, ik heb echt respect voor u en u familie smile -xXx- S.

Wat een mooie reaktie's. Zo zie je hoe men nog meeleeft. Dit krijg je als de daders nog rondlopen. Zo kunnen ze het nooit afsluiten. Goed dat men zich uit.

Mooi intervieuw, goed verwoord. Ik ben trots op je dat je ondanks je littekens uit het verleden toch sterk in het leven staat. FK

De decembermoordenkwestie is 'sLandsbelang. Hoe dan ook welke afloop er zal zijn Suriname moet verder, en van deze smet af. Het Land is te mooi en de mensen zijn te aardig zij verdienen juist het allerbeste. Niemand staat boven de wet. Alleen de toekomst weet wat ons wacht.

Bouterse is verantwoordelijk voor de 'decembermoorden', verantwoordelijk voor het laten vermoorden van 40 dorpelingen in Moiwana, het verdrijven van dorpelingen en op de vlucht jagen van dorpelingen naar Frans-Guyana, verantwoordelijk voor martelingen, diefstal van staatseigendommen, heling, oplichting, heroïnehandel en cocaïnehandel.

Het moeten bijzetten van een vader is- en kan voor geen enkel kind een pretje zijn! Op voorhand dan alle blijk van medeleven in deze. Nog belangrijker is om te weten wat er feitelijk aan de hand was; hoe heeft het zo ver kunnen komen. Zelfs de militairen zijn voor wat betreft de aanleiding en of oorzaken totaal niet geinformeerd. Hoe denken we dan dit soort van uitspattingen te voorkomen in een land dat wij met z'n allen ook maar zijn komen aantreffen met vetrapping en verdrijving van de autochtonen.

Hi dear, Ja alle emoties komen terug he! I have been there! JK

Een mooie en aangrijpende interview ! Het hitnummer "Mi Mooi Sranang Oema" van Stanley Mandikarija past helemaal bij deze bloedmooie jongedame. Het is net alsof het speciaal voor haar is gemaakt. Succes verder in het leven Janice ! Het is het luisteren en/of kijken waard ! Youtube.com en zoeken naar Stanley Mandikarija http://www.youtube.com/watch?v=W93FvBWHDnI

Ik ben blij dat deze mevrouw met haar verhaal in de publiciteit is gekomen. De wat jongere generatie van tegenwoordig weet niet wat zich heeft afgespeeld. Je kunt wel roepen laat het achter je, maar zo zie je maar weer dat nabestaanden nog steeds niet alles hebben kunnen afsluiten. Bij het lezen van dit interview wordt je geraakt door emoties en ik heb getracht mij te plaatsen in de schoenen van Bouterse. Ik vroeg me af wat er op dat moment in het hoofd van bouterse speelde toen ze deze mannen en vaders hebben afgeslacht die nog jonge kinderen op te voeden hadden. Waar was je "JEJE" op het moment dat je de trekker wilde overhalen. Volkomen geobsedeerd door macht en lust naar dictatuur? Heeft hij niet even (die heeeele kleine moeite) kunnen nemen om verder na te denken wat hij zou aanrichten of heeft hij gewoon een lege hersenpan? Dit interview van deze dame is nog maar het topje van de ijsberg want er zijn er nog meer kinderen van nabestaanden die hun eigen verhaal en ervaringen hebben. Kun je nagaan! Bouterse en hulpsherrifs moeten worden berecht. Onze rechtsstaat zal het nu echt moeten waar maken, al is het in het belang van deze nabestaanden. We zijn het hun verschuligd evenals het volk van Suriname. Dit is onze enige en laatste kans om dit met het decemberproces recht te zetten want het duurt inderdaad te lang zoals mevrouw Sohansingh het verwoordt.

Ik hoop dat met dit verhaal van deze jongedame ogen en oren opengaan voor mensen die pro bouterse zijn en wat voor een moordenaar/ moordenaars we nog vrij hebben rondlopen. Een moedig besluit om toch even je verhaal te doen en hiermee naar buiten te treden. Bouterse en consorten zijn van de laagste klasse die er kan bestaan. Als de rechterlijke macht deze honden niet achter slot en grendel kan krijgen, zullen we ook nooit serieus worden genomen in de regio. Suriname MOET nu korte metten met deze heren maken om dit voor eens en voor altijd achter ons te laten. Ik wens alle nabestaanden alle sterkte toe tijdens het decemberproces.

Prachtige foto,s met een ontroerend verhaal van Janice!.. Ik raakte heel erg geemotioneerd erdoor. Zeker omdat ik dichtbij was en alles heb meegemaakt. Het lijkt allemaal nog op de dag van gisteren.... erger nog omdat ik familie ben en ook bij de Oemrawsinghs werkte. Ik ben persoonlijk opgehaald door de militairen op 22 december 1982. Twee onbeschofte militairen zijn het kantoor van de Oemrawsinghs binnengedrongen en vroegen of ik mee wilde komen...Ik ging protesterend mee...Ben heel ruw behandeld: ik moest toen meerijden in een pick-up. Ik realiseerde me dat ik in naar slachthuis Fort Zeelandia gebracht werd en zei tegen de 2 militairen: ik ben ongesteld (wat natuurlijk niet waar was), dus kunnen jullie me eerst brengen naar mijn ouders. Oke daar gaven zij gehoor aan.. Daarna hebben ze me naar 'slachthuis' gebracht en moest ik in een kamer waar CHRISTOFFER zat. Die meneer stelde mij allerlei vragen en schold mij uit.... Hij hij zei letterlijk tegen mij: ik weet dat je ons haat, omdat we veel naasten van jou hebben neergeknald, maar als jij een nonsense maakt laat ik je mars voor je uitnaaien in devils house!!! Ik heb toen een grote mond opgezet en zei wat ga je doen?????? En toen zette hij zijn schoen tegen mijn gezicht aan... ik weet niet waarom hij verder niets heeft gedaan. Hij zei toen: ik laat je voor deze keer gaan, maar de volgende keer zal je het wel weten..... Dus ik ben er wel levend van af gekomen! Waarschijnlijk was er een ENGEL met mij.

Heel mooie foto's! En een ontroerend verhaal, zeker ook omdat ik erbij was.... Ben trots op je! Jerry Kanhai

Heel mooi interview. Ik werd er gewoon stil van bij het lezen van de decemberkwestie. Mooi gedaan meid. en ik wens jou en familie veel sterkte toe. Dat je suriname ondanks de gebeurtenissen ook niet de rug hebt toegekeerd.

Eens te meer is duidelijk wat Bouterse deze mensen en het volk heeft aangedaan en dat de nabestaanden er nog steeds onder lijden. Knap dat zij haar verhaal doet zodat ook jonge generaties weten wat er zoal gespeeld heeft. De geschiedenis blijft voort leven. Bouterse is een man zonder gevoel en gaat voor eigen gewin. nu het decemberproces in volle gang is, is er hoop. hoop doet leven en wij moeten als volk nooit opgeven. gerechtigheid zal zegevieren. ik spreek ook de hoop uit dat de rechterlijke macht ons niet voor het blok zal zetten. Dit zal een schande zijn voor suriname in het algemeen.

Mooi interview!

Het lijkt me niet gemakkelijk maar heel moedig van deze mooie vrouw om zo over deze gebeurtenissen te praten. De intriges die in ons geliefd suriname hebben plaats gevonden mogen nimmer terug keren.

Wat een mooie vrouw. cool

Ontroerend verhaal. Triest dat jij en je broers zo jong dit hebben moeten meemaken. Het ga julie goed.

Ik kan het niet laten om op te merken maar wat een prachtige verschijning. Numaar on topic. ik ben het volkomen eens met mijn overige forumleden. Mooi en goed verzorgd interview en moedig dat zij haar verhaal openbaar maakt. Het moet onvoorstelbaar zwaar zijn geweest om je vader op deze manier kwijt te raken. het decemberproces is in volle gang en hopelijk zal het recht zegevieren en dat jullie inderdaad dit drama achter jullie kunnen laten. we moeten met zijn allen niet vergeten wat zich al die jaren geleden heeft afgespeeld.zo zijn er nog meerdere gezinnen die dit hebben meegemaakt. laten we als surinamers zorgen dat dit nooit meer mag gebeuren. bouterse heeft veel kapot gemaakt. gezinnen, het land en loopt nog vrij rond. Ik kan me daarom niet voorstellen hoe er nog aanhangers voor deze man zijn. sterkte ermee.

Trouwens een prachtig interview. Met dank en complimenten aan de redactie.

Zo zie je maar weer wat voor leed Bouterse heeft veroorzaakt. Hoe zij dit verwoord heeft en welke emoties in haar loskomen. Meisje, jij en overige familie hebben het uiteindelijk toch goed vanaf gebracht. Ik hoop dat met het proces dit hoofdstuk afgelsoten mag worden want velen in Suriname en in nederland heben geen besef hoe het drama van dierbare is geweest. Wees sterk heb God zij met jullie allen.

Indringend interview! Respect en mooi dat ze haar verhaal met ons heeft willen delen. Hier moet meer van worden geplaatst. Overigens goed ogende dame.

De in Suriname geboren Janice Sohansingh, vertrok kort na de decembermoorden met haar moeder en twee broers naar Nederland nadat haar vader, zakenman Somradj (Robbie) Sohansingh, op brute wijze door het militaire regime van zijn leven werd beroofd. Met haar moeder en twee broers probeerden zij hun bestaan in Nederland verder op te bouwen. Eén van de vele gezinnen die in hun welzijn, door deze gebeurtenissen, aan een abrupt einde is gekomen. We hadden een openhartig gesprek met haar. http://www.nospang.org/index.php?option … ;Itemid=58


 


We hebben 711 gasten online

Polls