NoSpang.com

Interview met Elaine Alwart

 

Elaine om te beginnen, waar ben je geboren?
Ik ben geboren in Paramaribo Suriname maar… heb vanaf mijn 1ste tot mijn 7de jaar in Nederland gewoond.

Waar heb je na je 7e jaar gewoond?
In Suriname! Ik heb er tot mijn 13de gewoond en daarna zijn we weer verhuisd, dit keer naar Mexico en daar hebben we 3 jaar gewoond in verband met het werk van mijn vader. Van mijn 16de tot mijn 18de heb ik toen weer in Suriname gewoond en daar heb ik de tijd van mijn leven gehad. Ik heb namelijk heel veel leuke mensen ontmoet en onder andere Alegriá onveilig gemaakt; dat was toen nog een hippe tent waar de heren voornamelijk stoer kwamen doen en de dames zich optutten om bekeken te worden. Het uitgaanspatroon vond ik geweldig; vaak reden we eerst naar Blauwgrond, dan dansen in een rijtje in Touché, in de vroege ochtend naar de chinees voor een broodje bapau en als de animo voldoende was, even scheuren naar Republiek voor een frisse duik in het water.

Hoe wil je jouw jeugd in Suriname het beste omschrijven?
Wat erg veel indruk op me gemaakt heeft, was mijn eerste schooldag op de lagere school. Daar hebben de oudere meiden mij "jompo foetoe" leren spelen op bloten voeten in het zand op het schoolerf. Het met gemak weekendjes weggaan met mijn ouders, familie en/of vrienden o.a. naar Republiek, Blaka watra, Bronsberg, Albina, enz. Even ijs halen, in de koelbox gooien, Fernandes en Djogo's erbij, wat bami en roti's kopen en niet te vergeten de heerlijke bruine bonen die mijn moeder dan die ochtend heeft klaargemaakt en je bent gereed voor een heerlijk weekend.

Heb je een echte Surinaamse opvoeding meegekregen?
Ik vind niet dat ik een standaard Surinaamse opvoeding gehad heb. Ik heb een hele vrije relatie met mijn ouders. Daar bedoel ik mee dat ik letterlijk over alles met ze kon praten. Dat is iets waar ik heel dankbaar voor ben, omdat ik weet dat niet alle kinderen alles kunnen bespreken met hun ouders.
Maar als je respect naar ouderen bedoelt, heb ik dat zeker meegekregen in tegenstelling tot wat ik zie in bijvoorbeeld de Nederlandse opvoeding.

Wat heeft gemaakt dat je naar Nederland vertrokken bent?
De reden was de situatie die er op dat moment was in Suriname. Het was een keer zo erg, de militairen besloten met hun gummistokken de studenten op het Lyceum I te timmeren en daar was ik behoorlijk van geschrokken. Ik had al een kwartaal gemist op school in verband met stakingen, dus heb ik samen met mijn ouders besloten naar Nederland te vertrekken.

Denk je dat Surinamers in het buitenland recht van spreken hebben over de situatie in Suriname?
Het is altijd makkelijk om op een afstand te oordelen of te spreken. In plaats van te praten vind ik dat we vanuit waar dan ook in de wereld als Surinamers onze bijdrage moeten leveren zonder al teveel onze monden daarvoor te gebruiken. Geen woorden maar daden dus.

Wat kan volgens jou worden verbeterd aan de situatie in Suriname?
De mentaliteit! Alleen zou Suriname, Suriname niet meer zijn. Waar ik me in elk geval voor zou proberen in te zetten is d.m.v. fundraising, met name schoolkinderen voorzien van goede voeding; met een lege maag is studeren, denk ik, veel moeilijker. Hoe cliché het ook klinkt, zij zijn wel de toekomst van Suriname.

Je kwam toen naar Nederland, wat viel jou hier het eerste op ten opzichte van Suriname?
Dat je hier een nummer bent, niemand kent je. Als je er geen werk van maakt verdwijn je in het niet.

Je woont nu al een tijd in Nederland. Hoe Surinaams voel jij je nog qua normen en waarden?
Heel Surinaams. Respect voor je medemens, beleefdheid tegenover je medemens, geen grof taalgebruik, genieten van het leven, zijn dingen die ik mijn zoon Elijah dagelijks bijbreng. Dit zijn normen en waarden die ik zie vervagen in de Nederlandse samenleving.

Heb jij je in de Nederlandse maatschappij gemakkelijk kunnen integreren?
Eigenlijk wel maar dat is voor een Surinamer niet zo moeilijk vind ik. Je komt er regelmatig op vakantie want een groot deel van de familie woont in Nederland, je spreekt de taal en je hebt een goede aansluiting op school. Wat ik het moeilijkst vond in die periode was in Nederland wonen zonder mijn ouders. Integreren in Nederland was daarbij vergeleken een makkie.

Ben je ooit van plan terug te keren naar Suriname?
Ongetwijfeld. Op mijn oude dag zou ik wel een aantal maanden per jaar in Suriname willen wonen.

Wat voor afwegingen zul je voor je zelf maken alvorens jij de stap neemt terug te keren naar Suriname?
Ik moet een huis en een auto hebben en een goede ziektekosten verzekering in Nederland.

Wat doe je zoal in het dagelijks leven?
Ik werk inmiddels alweer 10 jaar als commercieel medewerkster voor een luchtvaartmaatschappij. Verder ben ik een zeer toegewijde moeder, dochter, echtgenote en vriendin. Ik sport twee maal per week, probeer regelmatig te stappen, vrienden/familie te bellen en te bezoeken.
Kortom, ik probeer op mijn manier erg van mijn heerlijk leven te genieten.

Welke verschillen zijn voor jou merkbaar tussen de Nederlandse en Surinaamse cultuur?
Eerlijk gezegd vind ik dat Nederland geen cultuur heeft. Misschien over een aantal jaren als de Nederlanders en de niet-Nederlanders geïntegreerd zijn, ik denk dat je dan pas van een Nederlandse cultuur kan spreken. Wat ik vind van de Surinaamse cultuur is dat ongeacht het geloof van de mensen die er wonen, er toch vreedzaam geleefd kan worden.

Ga je vaak op vakantie naar Suriname?
Ik vind dat ik er vaak genoeg heen ga, eigenlijk zodra ik Suriname mis ga ik er heen en dat kan 2 maal in het jaar zijn maar ook 3 jaar gewoon niet. Het is een gevoelskwestie

Als je terug bent in Suriname, waar erger jij je dan het meeste aan?
Eigenlijk erger ik me alleen aan de armoede. Ik vind dat nog steeds iets wat in Suriname niet kan. Elkaar de helpende hand bieden lijkt mij een goede start. Misschien is dat wat naïef of idealistisch. Ik vind dat men in Suriname elkaar vaak tegenwerkt i.p.v. met elkaar samenwerkt. Misschien door dat stukje mentaliteit te veranderen dat je al een heel eind komt om problemen zoals armoede te verminderen.

Waar erger jij je in Nederland het meeste aan?
Het feit dat de Nederlander in de loop der jaren "pardon" uit hun woordenboek gehaald hebben, het grof taalgebruik, de deur openhouden voor elkaar is ook zeldzaam. Gewoon de "kleine" beleefdheidsnormen die het leven een stuk prettiger maken.

Als jij voor 1 keer president van Suriname mocht zijn, wat zou jij dan veranderd willen zien?
De armoede. Geld inzamelen door middel van hogere belastingen voor bijv. onroerend goed of hogere belastingen voor bijv. bedrijven en met dat geld de armoede bestrijden. Oh ja, de wegenbelasting verhogen voor de mensen met meer dan 2 Lexussen onder hun huis. Ik ben nogal socialistisch ingesteld.

Voor wie heb je een enorme bewondering?
Mijn ouders. Ik vind het knap hoe zij zich op een eerlijke wijze hebben opgewerkt. Ik vind ze echt een "success story".

Jouw persoonlijke boodschap. Aan wie wil je dit uitdragen?
Aan mijn zoon. "Lieve Elijah, ook al ben je hier geboren en zal je een groot deel van je leven in Nederland wonen, je mag nooit vergeten dat je koemba té aan de Veldhuizenlaan in Paramaribo Suriname begraven is."

Ik noem voor jou enkele woorden op en daar mag je kort antwoord op geven.
Politiek - Onzin
Sport - 2x per week
Werk - Doe ik al 10 jaar met plezier
Geld - Kan je leuke dingen mee doen
Allochtonen - Lelijk woord
Bouterse - Zou ik een goed gesprek mee willen voeren
Ouders - Geduld
Vriendschap - Goud waard
Nederland - Integratie
Suriname - Zon
NoSpang.com - Super


© NoSpang.com

 

 


We hebben 518 gasten online

Polls